Dla tego, kto naprawdę przeszedł przez ciało, zdanie „podnieś swoją wibrację” potrafi brzmieć jak subtelna forma przemocy.

 

Bo jeśli:

• jesteś w lęku,

• jesteś w bólu,

• jesteś w zamrożeniu,

• jesteś w smutku —

a ktoś mówi:

„zmień częstotliwość, wybierz radość, przyciągnij lepsze”,

to nie jesteś spotkana.

 

Jesteś ominięta.

 

I ciało — zamiast doświadczyć siebie — zaczyna się od siebie oddzielać.

Dysocjuje.

Wychodzi z chwili obecnej, żeby spełnić duchowe oczekiwania.

 

A przecież uzdrowienie nie wydarza się wtedy, gdy zmieniasz swój stan.

Tylko wtedy, gdy pozwalasz mu być w pełni odczutym.

 

A jeśli jesteś tą, która już zeszła do ciała —

zostań.

 

Nawet jeśli to niewygodne.

Nawet jeśli jeszcze nikt tego nie rozumie.

Nawet jeśli boli.

 

Bo każda sekunda, w której nie uciekasz od tego, co prawdziwe —

zakotwicza Cię głębiej.

 

I to właśnie to zakotwiczenie zmienia pole.

Nie strategia. Nie technika.

Tylko pełna obecność.

 

Justyna